نوروز ؛
یادگار پُرارج نیاکان ،
شراره ی فروزان فرهنگ ایران زمین ،
یادگاری ز روزگاران یگانگی و سرفرازی مردم ایران زمین ،
بر همه ی همولايتي هاي عزيز ؛
در گستره ی فرهنگ ایران زمین
پُر سرور باد ...
در میان گونه گونه مرگ ها تلخ تر مرگی ست مرگ برگ ها ...
... و هر از گاه در گذر زمان ، در گذر بی صدای ثانیه های دنیای فانی ، جرس کاروان ، از رحیل مسافری خبر می دهد که در سکونی ، آغازی بی پایان را می سراید . مشیت الهی بـر ایـن تعلق گرفـته کـه بهار فرحناک زندگی را خـزانـی ماتم زده بـه انتظار بنشیند و این ، بارزترین تفسیر فلسفـه آفـرینش ، در فـراخـنای بـی کران هـستی و یـگانه راز جـاودانگی اوسـت ...
نوروز باستانی و آغاز سال 1391 شمسی خورشیدی را به جشن می نشینیم با گرامیداشت یاد و خاطره ی همولایتی های عزیزی که سال قبل با ما بودند و در کنار ما ، اما در گذر سال 90 ، بار سفر بسته و به سوی دیدار با احدیت پرگشودند ...
لطفا روي عكس كليك كنيد ...
اینجا شام ...
اونجا شام ...
همه جا شام ...
فقط کافیه یه تکون بخودتون بدین و توی گوشاتون پنبه بزارین تا از شنیدن حرفای تکراری و شعار های عجیب و غریب و سخنان پر از خالی بندی راحت بشین تا توی این ایام دلی از غذا در بیارین ...
از قافله عقب نمونین ...
خوش بحال بی خانمان ها و به نون شب محتاج ها که میتونن این شبا یه شکم سیر غذا بخورن ، البته اگه راهشون بدن ...
عجب دورانیه برای شکم چران ها ... !!
براستی ما را چه شده ؟ این همه به چه بهائی و با چه هدفی ؟!
برنده واقعی امروز و آینده ای نه چندان دور کیانند ؟!!!
این وبلاگ آغازی است برای تحولی نو در روستای کمیشان و دریچه ای است برای بیان مشکلات و معضلات روستا و ارائه ی راه حل و اظهار نظر در مورد حل این مشکلات از جانب تمامی آنانی که خواهان روستائی آبادتر و پیشرو هستند ...