اینجا شام ...

اونجا شام ...

همه جا شام ...


         فقط کافیه یه تکون بخودتون بدین و توی گوشاتون پنبه بزارین تا از شنیدن حرفای تکراری و شعار های عجیب و غریب و سخنان پر از خالی بندی راحت بشین تا توی این ایام دلی از غذا در بیارین ... 

از قافله عقب نمونین ...

         خوش بحال بی خانمان ها و به نون شب محتاج ها که میتونن این شبا یه شکم سیر غذا بخورن ، البته اگه راهشون بدن ...


کمیشان  

عجب دورانیه برای شکم چران ها ... !!

براستی ما را چه شده ؟ این همه به چه بهائی و با چه هدفی ؟!

برنده واقعی امروز و آینده ای نه چندان دور کیانند ؟!!!