روزگارانی بود که کمیشان و کمیشانی به غیرت و علاقه بیش از حد به زادگاهش معروف بود که کسی جرات نداشت نگاه چپ به کمیشان یا کمیشانی داشته باشد . اما روزگار بگونه ای چرخید و مشکلات آنگونه بر گرده ی اهالی روستا نشست که دیگر از آن شور و حال نشانی نماند و اگر هم هست فقط مشتی حرف و ادعا ست و دیگر هیچ ... !!!!

       بعنوان نمونه ، از زمانی که بحث احداث کارخانه ام دی اف در کمیشان و زمزمه هائی که در بین اهالی زبان به زبان در مورد عواقب سوء صنعتی شدن و ایجاد صنایع مخرب محیط زیست میشد و میشود و متعاقب آن صحبت یکی از اعضاء شورای منتخب در مسجد در مورد عواقب صنایع مرتبط با مواد شیمیائی در تخریب محیط زیست ، روزهایی میگذرد و ...


برای مطالعه ادامه مطلب ، لطفا کلیک کنید